Birşeyin kumar olabilmesi için bahse giren iki veya daha fazla kişinin zarar veya kâr etme ihtimâlinin bulunması şarttır. Meselâ: "Sen kazanırsan ben sana vereceğim, ben kazanırsam, sen bana vereceksin!" şeklinde bahse girmek kumar olur. "Sen kazansan da, ben kazansam da, ben vereceğim, veya sen vereceksin!" şeklinde olursa kumar olmaz. Yâhut, birisi, iştirakçilerden para almadan, "Hanginiz kazanırsa ona para veya araba vereceğim!" dese, kumar olmaz.

Kazanma olmadan, "Kur'a çekeceğim. Kim kur'ada çıkarsa ona vereceğim!" demek de kumar olmaz. Mubah olan herhangi birşey ile yarışmak câizdir. Yarışan iki kimseden yalnız birinin, "Beni geçersen, sana şunu vereceğim. Ben geçersem, senden birşey istemem!" demesi veyâ, yarışmaya karışmayan birinin, "İkinizden kazanana şunu vereceğim. Kazanmayan birşey vermiyecek!" demek câizdir. "Kazanamayan, kazanana şunu verecek!" denirse, kumar olur.

Kumarcılardan her birinin malının artma ve azalma ihtimâli vardır. Eğer, üçüncü bir kimse, ikisinin atlarını geçmesi şüpheli olan bir at ile yarışa katılıp, "Sizi geçersem, ikinizden de alırım. Siz beni geçerseniz, size birşey veremem!" demesi de câiz olur.

Adamın biri ceviz satın alır. Satıcı cevizi alan adama şöyle der: -Bizi de unutma.

Bu küstahlığa sinirlenen adam: -Paramı ödedim der, seni niye unutmayacak mışım?

Her kırdığı cevizin içi ancak biz ile oyularak çıkacak vaziyettedir. Satıcının sözünü o zaman anlar.