MANZUM MENKIBE - KÖLESİNİ AFFETTİ

Ömer bin Abdül’azîz, zamanında cümle halk,

Sulh ve sükûn içinde, yaşadı tam olarak.

Lâkin çekemiyenler, var idi kendisini,

Bu düşmanlar çağırdı, bir gün hizmetçisini.

Kandırdılar köleyi, tam Bin altın vererek,

Dediler: Efendini öldür, zehirliyerek.

Halîfe anlayınca, zehiri içtiğini,

Çağırdı huzuruna, hemen hizmetçisini.

Dedi: Hiç bir fenalık yapmamışken ben sana,

Peki bu ihâneti, ne için yaptın bana?

Eğer ki doğrusunu, söylersen sen bu işin,

Cezâ vermiyeceğim, sana ben bunun için.

Hizmetçi, yaptığına gayet pişmân olarak,

Yalvarmaya başladı, yerlere kapanarak.

Dedi ki: Ey halîfe, size düşman olanlar,

Bana, bin altın verip, bu işi yaptırdılar.

Gönderdi bin altını, devlet hazînesine.

Ve "Affettim" buyurdu, sonra bu kölesine.

HİKMET - MEYVA

Halife Harun Reşid, bir gün veziri ile gezintiye çıkmıştı. Bu sırada, bir ihtiyarın hurma ağacı diktiğini görüp der ki: -Ya âdem! Hurma ağacı 40 yılda meyva verir, sen ise ihtiyarsın, bunu dikip ne yapacaksın?

-Sultanım, bizden önce gelenler, bizim için dikmişler. ben de bizden sonrakiler için dikiyorum. Bu cevap, Halifenin çok hoşuna gider. İhtiyara bir kese altın ihsan eder. O da, Allaha şükreder ve halifeye şöyle der:

-Gördünüz mü sultanım? Hurmanın meyvası 40 yılda alınır. Ben ise, hemen aldım.

Erkek : Suat - Kız : Semahat - Yemek : Tas kebabı, Şehriyeli Pilav, Baklava