SOHBET - MÜNÂFIKLIK ALÂMETİ

Müslüman olmadığı hâlde, müslümanları aldatmak için müslüman görünen kimselere Münâfık denir. Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki: Münâfıkın üç alâmeti vardır: Yalan söyler, sözünde durmaz ve emânete hıyânet eder.

Bir kimseye mal veya söz yâhut sır emânet edilse, o kimse de bu söz veya sırrı başkalarına söylese, yâhut emânet edilen mala zarar verse, çalsa, ya’nî hıyânet etse, bu işler münâfıklık olur. Münâfıkın alâmetlerini bildiren hadîs-i şerîflerden bâzıları:

Mü’minin hastalığı günâhlarına keffâret olur. İyileşince bundan ibret alır. Münâfık ise, bağlanıp sonra salıverilen deveye benzer. Deve, niçin bağlandığını ve niçin salındığını bilmediği gibi, münâfık da, hasta olup iyileşince, bundan ibret almaz. Namaz âşikâre olduğu için münâfıklar, onu kılar görünür. Fakat, zekât gizli olduğu için onu vermezler.

Bizimle münâfıkları ayıran alâmet, yatsı ile sabah namazını cemâ’atle kılmaktır. Münâfıklar, yatsı ve sabah namazına devam edemez. Münâfık, ikindi namazını akşama az bir zaman kalıncaya kadar geciktirir.

Özürsüz üç Cum’ayı terketmek, münâfıklıktır. Münâfıklık alâmeti olan bir işi yapan kimse, münâfık olmaz. Sadece münâfıklık alâmeti olan bir işi işlemiş olur.