Tarlada çalışmaktan yorulmuş olarak, bir harâbe duvarının dibinde uyuyakalmışım. Kulağıma acı kuş sesleri gelerek uyandım. Harâbedeki sütunlardan birinin üzerinde bir kırlangıç yuvası vardı. Başımı kaldırıp baktığım zaman tüylerim ürperdi. Koca bir yılan sütuna tırmanmış, yavruları yakalayıp yemek için başını uzatmıştı. Zavallı ana kırlangıç acı acı seslerle yuva ile yılan arasında uçup duruyor, yavrularını kurtarmaya çalışıyordu.

Elimi silahıma attım. Fakat ateş etmeye vakit kalmadan, ağzında taşıdığı bir yiyecekle baba kırlangıç harâbeye girdi. O sırada yılan ağzını açmış, yuvaya hamle ediyordu. Baba kırlangıç gagasındaki cismi yılanın açık ağzına bırakıverdi. Aynı anda yılanın sütuna sarılı gövdesi yavaş yavaş gevşedi ve yılan bir külçe gibi yere yuvarlandı.

Silah elimde, yerimden kalkıp yılana yaklaştım. Yılan ölmüştü. Aralık ağzından bir akrep dışarı çıkmaya çalışıyordu.

Tevfik Erkuran - Eskişehir

Trafik memuru, bir arabayı durdurur:
- Beyefendi der, hızlı gidiyordunuz.
- Memur bey, hızlı gitmiyordum.
- Hızlı gidiyordunuz, çünkü radar olsaydı tesbit ederdi.
- İmkânsız memur bey, imkânsız... Hızlı gitmem için aklımı oynatmam lâzım...
- Neden suçunuzu kabul etmiyorsunuz, anlıyamıyorum?
Adam tebessüm ederek cevap verir:
- Yahu memur bey! Düşünün bir kere, kaynanamı ziyârete gidiyordum. Hızlı gitmeme imkân var mı?