SOHBET - HAZRET-İ ÖMER

Ömer bin Hattâb radıyallahü anh,  Resûlullahın 2. halîfesidir. Aşere-i mübeşşeredendir. Hicret-i Nebeviyye'de 40 yaşında idi. Kureyş'in eşrâfından idi. Bi’setin 6. yılında, 40. olarak îmâna geldi. Bununla müslimânlar çok kuvvetlendi.

Silâhlı olarak, açıkca hicret etdi. Resûlullahın gelmekde olduğunu Medîne'deki müslümânlara müjdeledi. Bütün gazâlarda bulundu. Çok kahramânlık gösterdi. Fârûk adını aldı. Ebû Bekri halîfe yaparak, karışıklık çıkmasını önledi. 13. yılda Halîfe seçildi. Çok memleket aldı. İslâmın adâletini bütün dünyâya tanıtdı.

23. yılda  câmi’de sabâh namâza durunca, Mugîre bin Şûbe'nin kölesi Ebû Lü’lü Fîruz kâfiri tarafından bıçakla karnından yaralanıp 24 sâ’at sonra vefât etdi. Resûlullahın yanına defn edildi.

Çok hadîs-i şerîf ile medh edildi. Bunların çoğunu hazret-i Alî haber vermişdir. Benî-Adiy kabîlesi büyüklerinden olup, soyu Hattâb bin Nüfeyl bin Abdül’uzza bin Rebâh bin Abdüllah bin Kurat bin Rezâh bin Adiy bin Kâ'b'dır.

İri yarı, buğday renkli, uzun boylu, gözleri kızıl, bıyıklarının ucu sarı idi. Üzüntülü veya düşünceli olunca uçlarını bükerdi. Sakalı ve bıyıkları sık idi. Yanaklarının üzerinde az idi. Sol elini, sağ eli gibi iyi kullanırdı. Eğere dokunmadan ata binerdi. Çok heybetli, yüreği çok kuvvetli idi.

Edebinden, hayâsından, Resûlullahın huzûrunda o kadar yavaş konuşurdu ki, (Yüksek söyle yâ Ömer! İşitmiyorum.) buyururlardı.

Resûlullahın kayın pederi idi. Hazret-i Alînin de dâmâdı idi.