Abdullah bin Abbâs radıyallahü anh, Eshâb-ı kirâmın büyüklerindendir. Hicretten 3 yıl evvel doğdu. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem vefât ettikleri zaman 13 yaşında idi. İki kere Cebrâil aleyhisselâmı gördü. Peygamber efendimiz, kendisine Allahü teâlânın hikmet vermesi için duâ buyurmuştur. 71 yaşında Taif'te vefât etti.

Birgün, mescide gidiyordu. Yolda güzel bir kadın gördü. Kendi nefsinden ona bir meyil gördü. “Yâ Rabbi! Sen bana, gözümü bir nimet olarak verdin. Fakat bunun bir belâ olmasından korkuyorum. Gözlerimi kapat!” diye duâ etti. Mübârek gözleri kapandı. Kardeşinin oğlu onu câmiye götürür, bir direğin dibinde kıbleye karşı oturturdu. Çocuk oynamaya giderdi. Lüzumunda çocuğa haber gönderirdi. Birgün abdest tazeleme ihtiyacı oldu. Çocuğa haber gönderdi. Çocuk oyuna dalmıştı, gelmedi. Etrafı kirleteceğinden korkarak dedi ki: “Yâ Rabbi! Gözümü nimet olarak verdin. Belâ olacağından korktuğum için kapattın. Şimdi de elbisemin ve mescidin kirlenmesinden korkuyorum!” O anda görmeyen gözleri tekrar açıldı.

  -Alo! Ahmet beyle görüşmek istiyorum. Orada mı efendim?
  - Hayır efendim, yoklar.
  - Ne zaman gelirler acaba?
  - Hiç belli olmaz efendim.
  - Geldiğinde ne kadar kalır?
  - Kıyâmete kadar, efendim.
  Adam şaşırarak tekrar sorar:
  - Afedersiniz, orası neresi?
  - Belediye mezarlığı...