MANZUM MENKIBE - CEYLANIN DERDİ

Zeynel’âbidîn Alî, bir büyük evliyâdır,

Evlâd-ı Resûl olup, kerâmetleri vardır.

Yine dostları ile, sahrada otururdu,

Güzel yüzlü bir ceylân, yanına gelip durdu.

Dostları bunu görüp, meraklandılar o an,

Dediler ki: Efendim, ne istiyor bu hayvan?

Buyurdu: Bir derdi var, onu haber veriyor,

Ve onun halli için, benden yardım istiyor.

Diyor ki: “Alıp gitti, yavrumu köyden biri,

Hiç süt emziremedim, ben ona, dünden beri.”

Birisini gönderip, çağırttı sonra onu,

Buyurdu ki: Tutmuşsun, sen bunun yavrusunu.

Der ki" “Süt veremedim, dünden beri yavruma,

O yavruyu getir de, süt versin biraz ona.”

Köylü hayret içinde, getirdi gidip onu,

Ana ceylân emzirip, doyurdu yavrusunu.

Sonra da buyurdu ki, köylü kimseye yine;

Bağışla bu yavruyu, istersen annesine.

Köylü “Peki” dedi ve, yavruyu verdi hemen,

Ceylân, yavrusu ile, uzaklaştı o yerden.

Sordu yanındakiler, Alî bin Hüseyn’e,

Dediler ki: Bu ceylân, bir şeyler söyler yine.

Buyurdu ki: O bize, çok teşekkür ediyor,

“Hak teâlâ size çok iyilik versin.” diyor.

Erkek : Davut - Kız : Dürdane - Yemek : Tas kebabı, Patlıcan Kızartması, Çoban salatası