HATIRA - VATAN HASRETİ

Bir sirkteki fil yavrusu Bozo, bir zamanlar çocukların sevgisini kazanmış olan uslu bir hayvandı. Fakat sonradan huyu değişti. Bakıcısını üç kere öldürmeye kalkıştı. Kendisine fıstık getiren çocukların üzerine yürüyerek onları ezmeye çalıştı. Sonunda ilgililer, bu azgın hayvanın öldürülmesine karar verdiler.

Sirkin müdürü bu kararı tatbik için hazırlık yaptığı sırada bir yabancı gelip dedi ki:
-Bu filin hayatını bağışlamak daha doğru olmaz mı?

Müdür de şöyle cevap verdi:
-İmkânı yok, bu çok hâin bir fildir. Onu kimse yola getiremez.

-Kafese girmeme izin verirseniz, 2 dakika içinde haksız olduğunuzu ispat edebilirim. Ayrıca, her türlü sorumluluğun bana ait olduğunu bildiren kanûnî bir Vesîka getirdim.

Vesîkanın noter tarafından tasdikli olduğunu gören müdür, izin verdi. Çelik kapının sürgüsü çekilirken, Bozo dört dönmeyi bırakarak kan çanağına dönmüş gözlerini kapıya dikti ve titremeye başladı. Elinde hiçbir silâh olmayan yabancı, cesur adımlarla kafesin içine girdikten sonra kapıyı da kapadı.

Bozo öfke dolu homurtular çıkarırken, yabancı yavaşça konuşmaya başladı. Fil derhal sakinleşerek dikkat kesildi.Yabancı daha yakına gelerek filin hortumunu okşadı. Sonra, hortumun ucunu bileğine sararak fille birlikte kafesin içinde gezinmeye başladı. Bu manzara karşısında seyirciler, yabancıyı alkışlamaya koyuldular.Yabancı kafesten çıktı. Müdüre dedi ki:

-Bozo kötü bir fil değildir. Sadece vatan hasreti çekiyordu. Onunla Hinduca konuştum. Bozo Hindistan fili olduğundan, yalnız bu dili anlar.