Kânûnî Sultan Süleymân Hân, ordusu ile bir hıristiyan beldesinden geçerken, yol dar olduğu için, askerlerin kimisi üzüm bağlarından yürümek mecbûriyetinde kaldı. Askerlerden biri, sâhibinin haberi olmadan bir salkım üzüm kopardı. Yerine de bir keseye koyduğu altınları bağladı.
Mola verilince, bir Hıristiyan köylü geldi. Komutana götürdüler. Çok heyecanlı olan köylü, komutana gelerek sevincini belli etti. Bir asker, kendi bağından kopardığı üzümün yerine çok para bırakmıştı. Bağa bir zarar yoktu. Ama komutan bu habere hiç sevinmedi. Bir askerinin başkasının malını izinsiz almasını bir türlü kabûl edemiyordu. Tellâllar çağırtılıp, o asker bulundu. Bu arada Sultan da hâdiseyi öğrenmişti. Hemen o askerin ordudan atılmasını emretti ve dedi ki;

"Kursağında haram lokma bulunan bir askerin bulunduğu ordu ile zafer ve nusret müyesser olmaz."
Hıristiyan, üzümü alan askeri taltif ettirmeye geldiğini, fakat işin tersine döndüğünü söyleyince, komutan şöyle cevap verdi:
“Eğer o asker asmaya parayı bağlamasaydı, bu ordunun adı zâlimler ordusu olurdu! Ve kendisi de gerekli cezaya çarptırılırdı. Fakat sâhibinden izinsiz mal almakla da, seferden men cezâsına çarptırıldı.”

MALZEME: 2 bardak pirinç, 4 domates, 4 bardak et suyu, 1 kaşık yağ, tuz.

YAPILIŞI: Bir tencereye yağ koyup eritilir. Küçük, küçük doğranan domatesler ilave edilip öldürülür. Pilavın suyu ve tuzu konup kaynatılır. Su kaynayınca önceden ayıklanıp yıkanan, ılık suda ıslatılan pirinç ilave edilir. Bir iki taşım kaynatılıp ocak kısık ateşe getirilir. Pirinç, suyunu çekince, ocak kapatılıp pilav demlendirilir. Sıcak olarak servis yapılır.