İki avcı bir ilkbahar günü Kolombiya’da kunduz avına çıkmışlardı. Hayvanların suda yapmış oldukları sette bir delik açıp buraya kapan yerleştirdiler.

Böyle bir delik suyun seviyesini düşürdüğünden kunduzlar vakit kaybetmeden bozulan yeri onarmaya girişiyorlardı.

Avcılar ertesi gün setin onarılmış ve kapanlarının bunun içinde gömülü kalmış olduğunu gördüler. Bu, bir kaç gece daha tekrarlanınca, bir akşam seti oyup içine kapanları yerleştirip kıyıda gizlenerek beklemeye koyuldular. Ortalık kararırken, bir kunduzun ininden çıktığını, oyuğu incelediğini, sonra da nehrin yukarılarına doğru yüzdüğünü gördüler. Çok geçmeden bir metre uzunluğunda gözüken bir değnekle geriye döndü. Bununla kapanları iyice kurcalayarak işe yaramaz hale getirdi.

Sonra inine döndü ve üç kunduzu daha getirdi. Tamir işi aralıksız devam etti. Avcılar sonunda tuzaklarını setin içine gömülü bıraktılar ve o kunduz ailesini bir daha rahatsız etmemeye karar verdiler.

MALZEME: 1 elma, 4 kaşık sadeyağ, 1 çay kaşığı tarçın, 2 yumurta, yarım fincan un, biraz kabartma tozu, yarım fincan süt, 1 fincan şeker, tuz.

YAPILIŞI: Elmalar soyulup ince ince dilimlenir. Bir tencereye yağ, tarçın ve yarım fincan şeker konup eritilir. Elmalar bir kaba konarak pembeleşinceye kadar pişirilir. Çatal ile; un, süt, kabartma tozu, tuz ve yumurta sarıları karıştırılır. Bir başka yerde yumurta akı ve kalan şeker köpürünceye kadar çırpılır ve diğer karışıma katılır. Bu da elmaların üzerine düzgünce yayılır. Orta hararetli fırında pembeleşinceye kadar pişirilir. Soğuyunca servis yapılır.