HATIRA - TÜRK KANI

Eskiden dedelerimiz, çok kötü tıynetli insanlara, "Ermeni gâvuru gibi!" derlerdi. Bir bildikleri vardı demek...  ABD’ inde bir Türk gencinden dinledim, çok samimi bir Ermeni arkadaşı varmış. İki ay kadar önce bir akşam, birlikte, Ermeni ailenin New Jersey’deki evlerine gitmişler. İçerisi kalabalıkmış. Salonda oturanlar birer ikişer üst kata çıkıyor, az sonra iniyorlarmış. Çocuk merak etmiş, tuvalete gitme bahanesiyle kalkıp yavaşça üst kata çıkmış. Sağına, soluna bakınırken kapısı aralık bir odada gördüğü manzara şu:

Duvarda bir harita. Sinop’tan İskenderun’a kan kırmızı bir sınır çekilmiş, Doğu’da kalan bölgeye Ermenistan yazılmış. Yine duvarda Ermenistan bayrağı. Ortada bir masa. Masanın üzerinde kırmızı şarap dolu koca bir kâse, bir kepçe, etrafında bardaklar. Aşağıdan gelen kepçe ile kırmızı şaraptan bir bardağa dolduruyor; o sırada, hazır bekleyen kemancı yanık bir hava çalıyor, eli bardaklı şahıs "Türklerin kanını bu şarap gibi içeceğim. İçtiğim Türk’ün kanı olsun!" şeklinde birkaç dilek cümlesinden sonra "Türk kanı şerefine!" deyip bardağı dikiyor.

Bizim delikanlı bu manzarayı gördükten sonra dizleri titreyerek usulca gelip yerine oturmuş. "Doğrusu ya, bu yemin seramonisini bitirdikten sonra ilk benim kanımı içmeye kalkarlar diye evden ayrılana kadar soğuk terler döktüm." diyordu.

Ayşe Göktürk Tunceroğlu (ABD)