ŞİİR - BENİM SUÇUM NEYDİ

Ben bir Bosna-Hersek’li savaş görmüş çocuğum,

Annemin gözlerinde hep yaş görmüş çocuğum.

Ne suç işlemiştim ki, koptu ayağım, elim?

"Anne" derdim bir başka kelime bilmez dilim.

Gitti, bir şafak vakti dönmedi babacığım,

Öyle çok özledim ki nerede anacığım?

Birgün yürüyecektim, düşüp oynayacaktım,

Çimenlerin üstünde koşup oynayacaktım.

Hani beyler, bayanlar, hani insan hakları?

Kandan geçilmez oldu yurdumun sokakları.

Ne utanmazlar varmış, ne masallar okundu.

Yâ Rabbi, kirli eller nâmusuma dokundu.

Ne cevap vereceksin, Nebî sorduğu zaman?

Yardıma gelemezsen ağla behey Müslüman.

Ah, bir dile gelse de dinlesen dağı, taşı.

Nasıl tekmeleniyor şehidin kesik başı.

Ben her gün öldürmeyen ölümü yaşıyorum,

İdrâkin çıldırdığı zulümü yaşıyorum.

Siz sır(p)tlan sürüleri, Nemrutları geçtiniz.

Siz Kahhar olan Hakkın azabını seçtiniz.

Siz medenî insanlar kedi, köpek besleyin!

Geçin ekran başına uyuklayın, esneyin!

Daha olmazsa hart, hart kaşınabilirsiniz,

Sabah kahvaltısını düşünebilirsiniz.

Yok mu bu zalimlerin ellerini kıracak?

Akan mazlum kanının hesabını soracak?

Bu dünya sizin olsun, Rabbime gideceğim,

Kanımı içenleri şikâyet edeceğim.

Servet Yüksel -Almanya

DÜNKÜ CEVAP

40 SİGARA

Erkek : Naim - Kız : Nalan - Yemek : Düğün çorbası, Kıymalı Yumurta, Patates Salatası