ŞİİR - ABDÜLHAKÎM-İ ARVÂSÎ

Sultan Vahîdeddin Hân, Topkapı Sarayı'nda,
Hırka-i seâdeti, ziyâreti ânında,

"Yanında olsun" diye, gönderip birisini,
Da’vet etti saraya, Hakkın bu Velî’sini.

Yanına yardımcısı, Şâkir Efendi'yi de,
Alarak gelmişti ve, bekliyordu geride.

Biraz sonra pâdişâh, Sultan Vahîdeddin Hân,
Geçerken vakarla, cemâ’atin arasından.

Abdülhakîm Efendi nerededir? deyince,
Herkes birbirlerine, bakıştılar hemence.

Herkes yol açıyordu, bu Allah Adamı'na,
Teşrîf etti birazdan, pâdişâhın yanına.

Bir dünya sultâniyle, bir âhıret sultânı,
Sultânül Enbiyâ’nın, mübârek hırkasını,

Ziyâret etmek için, içeriye girdiler,
Büyük bir hürmet ile, ziyâret eylediler.

Sultan Vahîdeddin Hân, “Teberrük olsun” diye,
Herkese birer mendil, o gün etti hediye.

Abdülhakîm Efendi, hazretlerine dahî,
Bir değil, iki mendil, vermişti bizâtihî.

Vaktâ ki sona erdi, bu mübârek ziyâret,
O, Şâkir Efendi’nin, yanına etti avdet.

O ikinci mendili, ona verip o zaman,
Buyurdu ki: Bunu da, gönderdi sana sultan.