MANZUM MENKIBE - İLK ŞEHİD

Ammâr bin Yâsir imana gelince, müşrikler,

Yaptılar ona nice çok ağır işkenceler.

Derlerdi ki: Allahı inkâr et, dön dîninden,

Yalnız Lât ve Uzzâ'ya tap, kurtul elimizden.

O da her defasında, onları ederdi red,

Derdi ki: Rabbim Allah, peygamberim Muhammed.

Müşrikler, bu cevaba sinirlenerek yine,

Sıcak kaya korlardı, göğsünün üzerine.

Bir gün Resûlullahın, gelerek huzuruna,

Tâkatımız kalmadı, diye arz etti, O'na.

Buyurdu ki: Yâ Rabbî, Ammâr ailesinden,

Cehennem azabını tattırma birine sen.

Vâlidesi Sümeyye, sonra babası Yâser,

Ve Kardeşi Abdullah, hepsi îmân ettiler.

Derlerdi: Derimizi yüzseniz de bizim siz,

Yine de bu hususta, sizi biz dinlemeyiz.

Müşrikler, Yâser ile oğlu Abdullah'ı hem,

Okla şehid ederek, verdiler büyük elem.

Ebû Cehil alçağı, Sümeyye Hâtun'un da,

İple ayaklarını bağlayıp en sonunda,

İplerin uçlarını, ayrı iki deveye,

Bağlatıp sürdü sonra, ters istikametlere.

Bu korkunç işkenceyle, vücudu parçalanan,

Sümeyye hazretleri, İlk şehid oldu o an.

Erkek : Bekir - Kız : Beyza - Yemek : Yayla çorbası, Salçalı Köfte, Makarna, Salata