Hakîkî müslüman, ibâdetini tam yaparak, Allahü teâlâya olan şükran borcunu öder. İbâdetini, yalnız lâf olsun veya yasak ortadan kalksın diye yapmaz. İbâdetini, büyük bir arzu, istek ve sevgi ile yapar. Allahü teâlâdan korkmak demek, O'nu çok sevmek demektir. İnsan, nasıl sevdiği bir kimsenin üzülmesini istemez ve onu üzeceğim diye korkarsa, Allahü teâlâya ibâdet de, O'na olan sevgimizi isbâtlıyacak bir şekilde yapılmalıdır.

Allahü teâlânın bize verdiği ni'metler o kadar çoktur ki, O'na olan şükran borcumuzu ancak, O'na candan ibâdet ederek ödemeye çalışmalıyız. İbâdetin muhtelif nev'leri vardır. Bir kısmı, Allahü teâlâ ile kul arasındadır. Allahü teâlâ kendisine ibâdette kusur edenleri belki affeder. Başkasının hakkına riâyet etmek de ibâdettir. Cenâb-ı Hak, fenalık edenleri ve üzerinde başkasının hakkı bulunanları, hak sahipleri affetmedikçe asla affetmez.

Oturarak görev yapanlarda ve araba ile işe gidip gelenlerde adaleler tenbelleşip, damar sertliği ve kalp rahatsızlıkları ortaya çıkıyor.

Beslenme sadece lüzumlu protein almak olmayıp, normal beslenme sağlandıktan sonra, alınan besinin harcanması ve mutlaka vücutta yakılması gerekir. Oturarak çalışma durumunda olan insanların, bol bol yürümeleri, bunları yapmayanların ise, hastalıkdan korunmak için gıdalarına dikkat etmeleri gerekir.