ŞİİR - FOTOĞRAF ARKASI ŞİİRLERİ

Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince

Günler şu heyulâyı da ergeç silecektir.

Rahmetle anılmak, ebediyyet budur amma,

Sessiz yaşadım, kim beni nerden bilecektir?

Bir canlı izin varsa şu toprakta silinmez

Ölsen, seni sırtında taşır toprağın altı.

Ey gölgeden ümid-i vefâ eyleyen insan!

Kaç gün seni hatırlatacaktır şu karaltı!

Dış yüzüm böyle ağardıkça ağarmakta, fakat!
Sormayın iç yüzümün rengini, yüzler karası!

Beni kendimden utandırdı, hakikat şimdi,

Bana hiç benzemeyen sûretimin manzarası.

Hepsi göçmüş, hani yoldaşlarının hiç biri yok!

Sen mi kaldın, yalnız kafileden böyle uzak?

Postu sermekse merâmın yola, serdirmezler;

Hadi, gölgenle beraber silinip gitmene bak.

Şu serilmiş görünen gölgeme imrenmedeyim...

Ne saadet, hani ondan bile mahrumum ben.

Daha yıllarca eminim ki hayatın yükünü

Dizlerim titreyerek çekmeğe mahkûmum ben.

Mehmed Akif Ersoy

Erkek : Harun - Kız : Semiha - Yemek : Şehriye Çorbası, Ispanak, Bulgur pilavı, Salata