Melekler; Allahü teâlânın kıymetli kullarıdır. Allahü teâlânın emirlerine isyan etmezler. Bunlar hatâ etmez, unutmaz, hile yapmaz, aldatmazlar. Bunların, Allahü teâlâdan getirdikleri hep doğrudur. Şüpheli, ihtimalli değildir. Melekler; Allahü teâlânın azameti, celâli ve büyüklüğünden korkudadırlar. Kendilerine verilen emirleri yapmaktan başka işleri yoktur.

Evlenmeleri yoktur, çoğalmazlar. Yemezler, içmezler. Erkek, dişi değildirler, çocukları olmaz. Kitapları ve sahifeleri onlar getirmişlerdir. Melekler, yüksek yaratıldıkları hâlde, insanların yükseği, meleklerin yükseğinden daha üstündür.

Dört büyük melek; Cebrâil aleyhisselâm, Azrâil aleyhisselâm, Mikâil aleyhisselâm ve İsrâfil aleyhisselâmdır.

Yavuz Sultan Selim Hân’ın Mısır seferi, 2 yıl 2 ay sürmüş ve Osmanlı toprakları 2.5 misli genişlemişti. Bu başarı ve halife sıfatıyle Yavuz Sultan Selîm Han İstanbul’a dönüyordu.

İstanbul’da yediden yetmişe herkes padişahı bekliyordu, Sultan, İstanbul’a yaklaştıkça göreceği tezahürat ve ilgiyi düşünürek sıkılıyordu. Bu yüzden gece yarısı, Anadolu yakasından kayığa bindi ve Sarayburnun’dan Topkapı Sarayı’na geçti. Halk ve devlet adamları ertesi gün, şaşkınlık içinde padişahın sarayda olduğunu öğrendiler.