Kul hakkını hemen ödemek, helâllaşmak, iyilik ve hak sahibine duâ etmek lâzımdır. Hak sâhibi ölmüş ise, ona duâ, istiğfâr edip, çocuklarına, vârislerine verip ödemeli, bunlara iyilik yapmalıdır. Çocukları, vârisleri bilinmiyorsa, mal miktarı parayı fakîrlere sadaka verip, sevâbını hak sâhibine hediye etmelidir.
Bir kimseden sebepsiz, zor ile, haksız olarak alınan bir kuruşu, sâhibine geri vermek, yüzlerce lira sadaka vermekten, kat kat daha sevaptır. Bir kimse, Peygamberlerin yaptığı ibâdetleri yapsa, fakat üzerinde başkasının bir kuruş hakkı bulunsa, bu bir kuruşu ödemedikçe, Cennet’e giremeyeceği bildirilmektedir.
Kıyâmet günü haklar, muhakkak sâhiplerine verilir. Dünyada hak sâhibinin rızâsı alınmayınca, âhırette haksız tarafın iyilikleri alınıp, haklı tarafa verilir. İbâdetleri ve iyilikleri yoksa, o kimsenin günahları hak sâhibine verilir.
Başkasının malını yemek, şarap içmekten daha büyük günahtır. Kul hakkı, Allahü teâlânın hakkından önce ödenir. Allah uğrunda savaşıp da ölen kimsenin, kul haklarından başka bütün günahları af olur. Kul hakkı, tevbe ile de, şefâatle de af olmaz.

(Tam İlmihâl-Seâdet-i Ebediyye 84. baskı S: 288)