İstiklâl Harbi'ne  katılan eski valilerden İbrahim Ethem Demirci merhûm, "Demirci Akıncıları" kitabında şöyle diyor: "1922'nin Martı'ndayız. Her tarafımız düşmanla çevrili. Kar her yanı kaplamış. Moralimiz de bozuk. Bu sırada müfreze kumandan muavini Halil İbrahim Çavuş bağırarak konuşmaya başladı:

"Merak etmeyin arkadaşlar! Bu gavur bize bir şey yapamayacak." Bu hitap bize büyük cesaret verdi. Herkese adeta bir taze kan geldi... Çatışma kaçınılmazdı. Yanımızda 18 kadın ve çocuk bulunuyordu. Muhafızlara talimat verildi. Bunların düşman eline geçmesi ihtimali olursa hepsi öldürülecekti.

Pehlivan Ağa'nın kayınpederi; "Merak etmeyin, evvela ben kızımı öldüreceğim." diyordu. Bu konuşmaları duyan kadınlar ve çocuklar ise gözyaşları içinde, n'olur bizi öldürün de gavura teslim etmeyin diye yalvarıyorlardı..." Bunların düşman eline geçmesi ihtimali olursa hepsi öldürülecekti.

Pehlivan Ağa'nın kayınpederi; "Merak etmeyin, evvela ben kızımı öldüreceğim." diyordu. Bu konuşmaları duyan kadınlar ve çocuklar ise gözyaşları içinde, n'olur bizi öldürün de gavura teslim etmeyin diye yalvarıyorlardı..."

Neden kırış, kırış, bir alın önde?
Nerden geldi bana sütlaç gibi yüz?
Boynunun altında kambur bir gövde
Nereye gidiyor bu kimsesiz öksüz.

Bir zaman bu surat pembeydi aldı,
Saçları simsiyah dudaklar baldı.
İhtiyarlık ise ona masaldı
İçine kim koydu onu habersiz.

Ey yıllar?... Sizleri affedemem ben,
Onu bu hallere koyan sizsiniz.
Dünyada bir gün kalmazsa gölgem,
Bu işin de siz... Fâilisiniz...

Şükrü Erdoğan Ulu