MANZUM MENKIBE - UÇAN ÇOCUK

Mevlânâ tahsîl için, Konya'dan bir gün yine,

Şam'a gidiyordu ki, uğradı Nusaybin'e.

Hıristiyan papazlar, bir yere gelmişlerdi,

Acâyip istidraclar, halka gösterirlerdi.

Gösteriş yapmak için, hazret-i Mevlânâ'ya,

Bir oğlan çocuğunu, uçurdular havaya.

Celaleddîn-i Rûmî, bir duâ etti o an,

Havada kala kalıp, düşmedi yere oğlan.

Çok uğraştılarsa da, papazların bir çoğu,

Hiç indiremediler, havadan o çocuğu.

Oğlan bağırırdı ki, Sizin yanınızdaki,
O zâtın duâsıyle, işbu hâl oldu vâki.

Ancak O'nun duâsı, kurtarır beni bundan,

Yoksa helâk olurum, yere düşüp buradan

Papazlar mecbur olup, O'na gelip bu kere,

Dediler: "Duâ et de, o çocuk insin yere.

Buyurdu ki: Hiç bir şey kurtarmaz o çocuğu,.

Kelime-i şehâdet, kurtarır yalnız O'nu.

Oğlan bunu duyunca, sevinip bu habere,

"Kelime-i şehadet", söyleyip indi yere.

Papazlar bunu görüp, hayrette kaldı hepsi

Ve insafa gelerek, Îmân etti cümlesi.

Erkek : Zahit - Kız : Zahide - Yemek : Sebzeli Çorba, Kuru fasulye, Bulgur Pilavı, Cacık