İbni Sîrîn hazretleri anlatır: Bir gün Basra'da bir câmiye gittim. Namazı kıldıktan sonra câminin bir köşesinde, bir cemâat, diğer köşesinde ayrı bir cemâat gördüm. Baktım, birinci cemâat tesbih çekip, duâ ediyor, ikinci cemâat ise fıkıh ilmi mütâlaa ediyordu.

Hangi cemâate gideceğime karar veremedim. Önce, birinci gruba gidip duâ, tesbih, zikr yapayım diye düşündüm. Daha sonra da, diğer cemâate gidip de dinî bir mes'ele öğrenmek istedim. Fakat karar değiştirip iki tarafa da gitmeyip, câmiden çıktım. O gece bir rü'ya gördüm. Hiç tanımadığım birisi yanıma gelip:

-Eğer dedi dün, câmide fıkıh mes'elelerinin konuşulduğu cemâate gitseydin senin için çok hayırlı olacaktı. Cebrâil aleyhisselâmın orada bulunduğunu müşahede edecektin. Bu ikâzdan sonra, fıkıh mes'elelerinin konuşulduğu cemâatleri hiç kaçırmadım.

Dinimiz, çocuk terbiyesinde, orta yolu tavsiye etmekte, aşırı sertlik ve çok gevşeklik istememektedir. Yıllarca uğraşarak, didinerek verilen güzel alışkanlıkların birden yok olmasını istemeyen kimseler, çocuklarını sokağa bırakmamalıdır. Şayet sokağa başıboş bırakılırsa burada karşılaştığı akranlarından birçok kötü huy öğrenir. Onun için çocuğun iyi arkadaş seçmesine de çok dikkat etmelidir.