HATIRA - YANGIN'DAN KURTULANLAR

1983 Şubat'ının 20. günü Pazar idi... İstanbul'da tarihî bir kış daha yaşanıyordu... Her taraf bembeyaz kar... Gece yarısı, kapımın zili acı acı çaldı¤ında, yataktan fırladım... Kapıda bir arkadaşım duruyordu, dedi ki: -Haydi hazırlan, gidiyoruz!

İş yerim olan tarihî Union Frances binasına do¤ru hareket ettik... Şişli'den Taksim istikâmetine tırmanmaya başladı¤ımda, gö¤e yükselen alevlerle şoke oldum. İşyerimin bulundu¤u tarihî Fransız binası cayır cayır yanıyordu. İtfaiyenin, yo¤un çabasıyle, yangının çevre binalara sıçraması önlenebilmiş ama, bina kurtarılamamıştı...

Bir çelik kasam vardı... O kadar muazzam ki, içindeki para veya kıymetli evrâkı, herhangi bir yangın esnasında koruması için, özel kumlu bölme ile muhafazalıydı... Yangının şiddetinden, kumlu bölmeyle ayrılmış yerdeki para ve de¤erli kâ¤ıtlar, yanıp kül olmuşlardı... Sonra hemen yan tarafta, vitrinde bulunan bir kitap vardı... Üzeri yangın isinden simsiyah olmuş... Kitap sapa sa¤lam duruyor... Hayret ettim, kitabı açtım din kitabıydı... Tam İlmihal Seâdet-i Ebediyye... Yanmamış, hiçbir şey olmamış... Tüylerim diken diken... Duvarda, metal çerçeve içinde, bir zemin üzerine tutturulmuş, çeşitli ayetler yazılmış, bildi¤imiz yapraklar vardı. Duvar kâ¤ıtları falan yanıp kül oldu¤u, hararetten, çelik kasadaki paranın yandı¤ı, metal çerçevesinin, erimiş oldu¤u halde, o yapraklara hiçbir şey olmamıştı... O çerçeveyi de yanıma alarak, yanda bulunan kostümlere bakmaya gittik...Burada, yurdun çeşitli yerlerinden toplanmış, orijinal kıyafetler vardı...

Üçüncü bir hayretim de, bu kostümlerin yanmamış olduğuydu... Arkadaşıma bu defa, "Bunlar da ne demek oluyor?" dercesine.baktım.... Bana, mânâlı mânâlı bakan arkadaşım, cevap verdi: "Bu kostümlerin, kimbilir hangileri, kimbilir hangi evliyâya âit... Allah, sevdiklerinin, elbiselerini bile yakmıyor bak!.." dedi.

Göksenin İleri/İstanbul