Müslüman, Allahü teâlânın yarattıklarına, her zaman merhamet eder, onları sıkıntıya sokmaz. Başkalarının üzülmelerine sebep olan hâllerden uzak durur. Dirilere de, ölülere de eziyet etmekten sakınır. Hiç kimseyi üzmemek, onlara sıkıntı vermemek lâzımdır. Fakat, yakınları, ana-babayı, kardeşleri, diğer akrabayı üzmemek, onlara sıkıntı verecek hâllerden uzaklaşmak  diğer insanlardan daha önce gelmektedir. Ana-baba hakkı çok  mühimdir. Onları üzmek ise, büyük felâketlere  sebep olmaktadır. İnsanları incitmemek, onlara fâideli olmak için, dînimizi, Ehl-i sünnet âlimlerinin yazdığı ilmihâl kitaplarından öğrenmeli ve öğrenilen bu bilgilere göre hareket etmelidir. İslâm âlimleri,  kitapları, vitrinleri süslesinler diye yazmamışlardır. Dînini, doğru yolda olan âlimlerin kitaplarından öğrenen bir kimse, Allahü teâlânın yarattıklarına merhamet eder, O’nun kullarına  fâideli olur, kimseye sıkıntı vermemeye, onları üzmemeye çalışır,

Küçük Leyla, o gün annesiyle beraber çarşıya çıkar ve çeşitli mağazaları dolaşırlar. Akşam eve dönünce ilk defa bindiği asansörü babasına şöyle anlatır:

“Babacığım, bugün bir mağazada oda gibi bir yere girdik. Sonra bir de baktım ki, üst kat aşağıya gelmiş.”