İnsanoğlu bu dünyaya,

Bebek olup gelir bir gün.

Hemen başlar ağlamaya,

Sonra meme alır bir gün.

Süt içer, karnı doyunca,

Kundakta boylu-boyunca,

Akşam-sabah uyuyunca,

Büyür, yüze-güler bir gün.

Emekleyip, sonra gezer,

Büyüyünce okur-yazar,

Gençliğinde çabuk kızar,

Sonra kıymet bilir birgün

Öğrenir dünya işini,

Bırakmaz işin-peşini,

Arayıp kendi eşini,

Bir tarafta bulur bir gün.

Yıllar geçer, üçer beşer,

Saçlarına aklar düşer,

Her insan ümitle yaşar,

Sonra yalnız kalır bir gün.

Öz evladın halin sormaz,

Dostlar bile selam vermez,

Kulak işitmez, göz görmez,

Dünya zindan olur bir gün.

Gözünden yaş akar gider,

Yüreğini yakar gider,

Bir nefestir çıkar gider,

Sağ olanlar, ölür bir gün..

Ali Osman Atak

-Şu gençler çok acâyip. Şu kız erkeğe benzemiyor mu?
-Elbette benziyor, çünkü o kız değil, benim oğlumdur.
-Bağışlayın efendim, babası olduğunuzu bil- miyordum!
-Yine yanıldınız! Ben, babası değil annesiyim...