Osmanlı'nın müstesna buluşlarından biri de vakıflardır. Bu vakıflar içinde dördünü yere-göğe koyamam. ¥ Çocukları gezdirme vakfı... Her hafta mahallenin çocukları güle oynaya gezdirilirdi.

¥ Çocuklara meyva yedirme vakfı... Her Cuma, 8-10 yaşındaki minikler, zengin sofralara buyur edilirdi. ¥ Hizmetçinin kırdığı eşyayı ödeyen vakıflar... Ne güzel töre?

¥ Dağda aç kalmış kurtları doyuran vakıflar... Karda, zemherirde, uzak yamaçlara yaşlı ve bitkin sığırların etleri bırakılırdı. Zannımca, en sevinilesi hayır da budur. Bu nüktede ne büyük ibretler saklı... Sanki böylece: "Osmanlı mülkünde dağdaki kurtlar bile açlıktan ölemez" denilmektedir.

Gürbüz Azak ( Türkiye  6-1-1992)

22 Aralık ile 30 Ocak arasındaki 40 güne, Erbaîn denir.30 Ocak’ta Erbaîn sona erip, 31 Ocak’ta da Hamsîn başlar. Kış mevsimi 40 ve 50 günlük iki devreye ayrılır. Birincisine Erbaîn (Zemherir), ikincisine Hamsîn denir. Arapça’da Erbaîn 40, Hamsîn 50 demektir. Hamsîn, aynı zamanda, Mısır'da, Mart'tan Mayıs'a kadar esen Semûm veya Sam denen sıcak rüzgârlara da verilen isimdir. Bu rüzgârlar 50 gün sürer.