Evliyâ-yı kirâmdan, Ebû Osman Mağribi,
Yoktur Afrika'da bir başka zat onun gibi.

Büyüklerin yoluna girmeden daha önce
Bir akşam köpeğiyle, avdan eve dönünce.

Sıcak süt getirdiler, uyudu soğuturken
Bir yılan zehir attı, köpek onu beklerken.

Ebû Osman uyanıp sütü istedi içmek,
Lakin üstüste ona, saldırırdı bu köpek.

En sonra sütten biraz içti o sadık hayvan
Kıvranarak can verdi, sahibi şaştı o an,

Sonradan araştırıp vaziyeti öğrendi,
Olaydan ibret alıp kendisinden iğrendi.

"Halbuki benim de bir efendim sahibim var,
Velâkin sadakatim, yoktur şu köpek kadar."

Halis bir tövbe edip, girdi Allah yoluna,
Dağıttı mallarını, rızâ-i Hak uğruna.

Yirmi sene çalışıp, bir âlim oldu artık,
Ve Harem-i şerifte, kırk yıl yaptı imamlık.