İyi bir anne-baba dendiği zaman, çocukları ile ilgilenen ve onları terbiyeli olarak yetiştiren kişiler hatıra gelir. Şunları hiç unutmamalıdır:

• Sakın küçük demeyin, terbiye beşikten başlar.
• Kararlı olmak, çocuğu kötü hareketten önler.
• Çocukla arkadaş gibi olup, ona değer verilir.
• Aile içindeki geçimsizlik, çocuğu çok sarsar.
• Her kötü hareketine, hep göz yumulmaz.
• Hata, kızarak değil, öğreterek düzeltilir.
• Hiçbir zaman onlara yalan söylenmez.
• Aynı harekete bir iyi, bir kötü denilmez.
• Düşünceler, inandırılarak benimsettirilir.
• Çok sertlik gibi, çok şefkat de zararlıdır.
• Sözünden çok, yaptığına değer verilir.
• Onun yanında başkaları çekiştirilmez.
• Terbiyeden anne ve baba mesuldür.
• Çocuklar hiçbir zaman kötülenmez.
• Onlar yalancılıkla asla suçlanmaz.
• Çocuğa verilen sözden dönülmez.
• Sırlar onların yanında açıklanmaz.
• Samimi olduğunuza inandırılır.
• Konuşmaktan ziyade yaşatılır.
• Kibirlenmesine göz yumulmaz.
• Başkalarına yardıma alıştırılır.
• Hayatın zorluğu öğretilir.
• Sabırlı olması öğretilir.
• Her istediği yapılmaz.

1992 başında şehir içinde ve dışında seyreden otomobillerde şoför ve önde oturanların takmaları mecburî tutulan emniyet kemerlerinin faydaları çoktur. Kemerler hem çaprazlama, hem de bele sıkıca takılmalıdır. Faydalarından bazıları şunlardır.

1-Kazâ anında, arabadan fırlamayı önler,
2-Başın bir yere çarpmasını önler.
3-Yüze, cam, teneke, demir gibi şeylerin batmasını önler.
4-Direksiyon ve çıkıntıların karnı ve göğsü deşmesini önler.