SOHBET - APARTMAN HAYATI

İnsanlar uzak, lâkin kapıları yan yana,

Konulmuş bir mahkûmuz parmaklıksız zindana.

İçler acısı olmuş komşuluktaki durum,

Bir karış duvarlarla oluşan bir uçurum.

Ne yardım ne muhabbet, ne sevgi ne de saygı,

Nerde ortak mutluluk, nerde ortak dert, kaygı?

Bir odada ölü var, diğerindeyse düğün,

Bir apartmana sığmış insanı iki köyün.

Veren olmaz sanırım, olsan da küle muhtaç.

Bir komşu beş öğün yer, yandaki kaç gündür aç.

İnsanlar küme küme, üstüste bundan gayrı,

Bedenler ne çok yakın, ruhlar ne kadar ayrı?

Nerde ulvî gizlilik, âile sırrı nerde?

Tavanlar ses geçirir, duvarlar şeffaf perde.

Alt katta sessiz duâ, üstte disko-pop müzik,

Madde göklere çıkmış ma’nâ yerlerde ezik.

Bitkisel hayatımız, sudan, topraktan mahrûm,

Apartmanda yaşarız, adımız: “Suçsuz mahkûm”

Ahmet Mahir Pekşen

DÜNKÜ CEVAP

Erkek : Necati - Kız : Nilgün - Yemek : Şehriye çorbası, Yaprak dolması, Salata