(Dünden  devam) Peygamber efendimiz buyurdu ki:

- Onlar sofraya gelmedikçe yemek yemem. Hazret-i Câbir, tekrar içeriye dönüp hanımından çocukları sordu. Hanımı, artık mecbur kalınca durumu açıkladı.

Hazret-i Câbir de, gelip üzüntü içinde durumu Resûlullaha arz etti. Peygamber efendimiz çok üzüldü. Çocukların yanına getirilmesini istedi. Çocukların cesedi getirilip, onları görünce mübârek gözlerinden yaşlar aktı. Bu esnâda Cebrâil aleyhisselâm gelerek:

- Yâ Resûlallah, Allahü teâlâ sana selâm etti: “Habîbim üzülmesin, çocukların dirilmesi için duâ etsin, Eshâbı da âmin desin, o yavrucukları dirilteyim! Onların anaları benim habîbimi üzmemek için, sabretti. Onun sabrı bereketine ve senin hürmetine onları diriltirim,” buyuruyor, dedi.

Peygamber efendimiz, duâ etti, Eshâb-ı kirâm da âmin dediler. Çocuklar, uykudan uyanır gibi dirildiler. Sonra beraberce sofraya oturup, sevinç içinde yemeklerini yediler.

Cumhuriyet’in kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı olan Atatürk, 1881'de Selânik'de doğdu. I. Cihan Harbi'nin ardından ordu müfettişi vazîfesiyle Samsun'a gönderilerek, Millî Mücâdele'nin başına geçti. 1923'den 1938'e kadar bir dizi inkılâbı gerçekleştirdi. İstanbul, Dolmabahçe Sarayı'nda, 10 Kasım 1938'de ölen Atatürk, Ankara'ya, daha sonra  da Anıt-kabir'e nakledildi.