MANZUM MENKIBE - ALLAH KORKUSU

Resûlullah devrinde, Sa’lebe nâmı ile,

Bir genç vardı ki, her an, bulunurdu Resûlle.

Bu genç birgün, bir evin, önünden geçer iken,

İçerde, açık halde, bir kadın gördü birden.

Sonra çok pişman oldu, içeri baktığına,

Bir Vahiy gelir diye, çok korktu yaptığına.

Resûlden utancından ve Allah korkusundan,

Firar etti bir dağa, sahâbe arasından.

Kırk gün sonra Cebrâil, geldi Resûl yanına,

Dedi ki: (Hak teâlâ, selâm eder zâtına,

Buyurur ki Sa’lebe, şimdi filân dağdadır,

Bir günah sebebiyle, o dağda firârdadır.)

Hazret-i Ömer ile, Selmân-ı Fârisî’ye,

Buyurdu Resûlullah, (Onu getirin!) diye

O dağda bir çobana, sordular Sa’lebe’yi,

Dedi ki: (Geldi her gün ağlayan öyle biri)

Buldu hazret-i Ömer, o gece kendisini,

Buyurdu: (Ey Sa’lebe, istiyor Resûl seni.)

Dedi ki: (Ne yüz ile, çıkarım huzûruna,

Bâri namazda iken, götürün beni O'na.)

Resûl ile görüşüp, hânesine kapandı,

Üç gün sonra Sa’lebe, bu dertle hastalandı.

Başı Resûlullahın, kucağında dururken,

Vefât edip Rabbine, kavuştu ebediyyen.

Erkek : Abdullah - Kız : Kâmile - Yemek : Haşlama et, Karışık Sebze, Salata, Keşkül