Bal var diye açtım nice peteği,
Sonra tadı başka ballar aradım.
Boş yere okşadım solgun çiçeği,
Yaprakları taze dallar aradım.

Yıllarca kör tuttu o hisler beni,
Hep çağırdı durdu o sesler beni,
Nihayet kurtardı bu hisler beni,
Hakka giden başka yollar aradım.

Zâlimlerden dolayı mazlum sürünen,
Başı beyaz karlar ile bürünen,
Semâya pek yakın gibi görünen,
Ulu dağlar, Çamlıbeller aradım.

Servete sarıldım büyük iş gibi,
Sarıldıkça ezdi iki diş gibi,
Rızkımdan fazlası benimmiş gibi,
Gece-gündüz koştum, mallar aradım.

İşte en doğru yol budur, bu derdim,
Hayat bu zanneder, kazanır yerdim,
Sonunda fikrimi emrine verdim,
Işıklı aydınlık hâller aradım.

Her gece üstüme elem çökerken,
Cengiz’in gözleri yaşlar dökerken,
Bir gece uyandım şafak sökerken,
Gönül bahçesinde güller aradım.

H. Cengiz Alpay