MANZUM MENKIBE - GÖKDEN GELEN SOFRA

İbrahim Havvas vardı, evliyâyı kirâmdan,

Ağlardı gözyaşıyle, hep Allah korkusundan.

Bir gün bir yolculuğa, çıkmaya karar verdi,

Bir rahip kendisine, gelerek şöyle dedi:

(Duydum ki falan zaman, yola gideceksiniz

Beni yol arkadaşı, kabul eder misiniz?)

(Olur) buyurdu ona, çıktılar sonra yola,

Bir ağacın altında, verdiler biraz mola.

Rahip dedi: (Acıktık, şimdi ne yapacağız?

Açlıktan yürümeye, kalmadı tâkatımız.

Sen derdin ki Rabbimiz, kefildir rızıklara,

Duâ et, biraz yemek, göndersin bu kullara.)

(Peki) dedi ve hemen, kaldırdı ellerini:

(Yâ Rabbî, mahcup etme, bunun yanında beni!)

O anda indi gökten, sofra ile yemekler,

Berâberce yiyerek, yola devam ettiler.

Akşam vakti olunca, acıktı ikisi de,

Buyurdu: (Yemek için, sen duâ et şimdi de!)

Râhip durdu, düşündü, biraz kendi kendine,

O anda, gökyüzünden, bir sofra indi yine.

İbrahim Havvas ona, sordu merâk ederek:

(Nasıl duâ ettin ki, geldi bize bu yemek?)

Râhip dedi: (Efendim, müjde vereyim size,

Şu anda ben de girdim, mübârek dinimize.)

Erkek : Nafi - Kız : Fatma - Yemek : Ezogelin çorbası, Piyaz, Etli enginar, Turşu