Bir lokantanın aşçısı sabah erken geliyordu. Gece tüpün musluğunu açık bırakmışlardı. Ertesi sabah kapıyı açıp tüpün başına geçti. Suyu ocağa koydu. Kibriti çaktı. Birden müthiş bir infilakla kendini yolun ortasında sırtüstü, ayakları havada buldu. Bir, perişan üstü başına, bir de yıkılan lokantaya baktıktan sonra konuştu:
“İyi ki tam zamanında çıkmışım.”