MANZUM MENKIBE - O ZAT

Habîb-i Acemî ki, henüz tövbe etmeden,

Zengin olup, fâizle, uğraşırdı önceden.

Ne zaman ki Hasan-ı Basrî’ye gitti bir gün,

Kendini Hak yoluna, verdi artık büsbütün.

Hanımı kendisine, dedi ki o günlerde;

(Ey Habîb, erzâkımız, bitmek üzere evde.)

O sabah (Çalışmaya gidiyorum) diyerek,

İbâdet etti yine, sabahtan akşama dek.

Akşam eve gelince, dedi ki zevcesine;

(Ey hanım, sen üzülme, huzûr gelsin içine.

Zîrâ öyle bir zâta, ediyorum ki hizmet,

Çok cömert, pek kerîmdir, şefkati boldur gâyet.

Ey hanım, biraz daha, sabredersen sen eğer,

Umarım o kerîm zât, bize dahi lütfeder.)

Çok sevindi hanım da, bunları işitince,

O dahî ibâdete, bel bağladı iyice.

Nihâyet bir gün akşam yöneldi eve yine,

Mahzûn ve mahcup hâlde, yaklaşırken evine.

Üzüntüsü giderek, sevindi Habîb birden,

Zîrâ güzel kokular, geliyordu evinden.

(Devamı yarın)

Erkek : Muzaffer - Kız : Münevver - Yemek : Patlıcan musakka, Çeşitli Kızartma, Kavun