MANZUM MENKIBE - KURT KOYUNU YEMEZDİ

Hazret-i Ömer Fârûk, öyle âdil idi ki,

Görmemişti bu dünya, böyle âdil meliki.

Zîrâ O’nun devrinde, yemezdi kurt koyunu,

Yaşanan hâdiseler, gösterirdi hep bunu.

Lâkin, o göçer göçmez, âhıret âlemine,

Kurtlar da koyunlara, saldırır oldu yine.

Hattâ Ömer Fâruk’un, vefât ettiği günde,

Duruyordu bir çoban sürüsünün önünde.

Âniden bir kurt gelip, saldırdı koyunlara,

O, “Vâh Ömer!” diyerek, feryâd etti o ara.

“İnnâ lillah...” okuyup, hep ağladı o günü,
Dediler: (Nerden bildin, Ömer’in öldüğünü?)

Dedi ki: (Ey insanlar, sağ olsaydı o şâyet,
Kurt, koyuna bakmaya, edemezdi cesâret.

Senelerdir çobanlık, yapıyorum bunlara,
Görmedim bir kurt gelip, saldırsın koyunlara.

Ve lâkin vukû buldu, az önce böyle bir hâl,
Bildim ki o eyledi, âhırete intikal.)

Hakîkaten geçince, aradan az bir zaman,
Tam o gün öldüğünü, haber aldı o çoban.
Abdüllatif Uyan

Erkek : Sedat - Kız : Sıdıka - Yemek : Yayla çorbası, Etli Patates, Komposto, Erik