ŞİİR - ESKİ YILA

Odamın karşısında ahşaptan bir ev vardı,

Buğulu gözleriyle melül melül bakardı,

Utançtan al al olmuş kan damlasıyle güller,

Âşina olmuş idi çevresine bülbüller.

Bülbül Rabbe bağlıydı, değildi güle aşık,

Bahçesinde manzara hayat kadar karışık.

Kargaların vatanı asırlık çınarıydı,

Dallar göğe yükselir, gövde iri yarıydı.

Başlardı yeni güne sabahın nefesiyle,

Secdeye kapanırdı, “Allah Allah” sesiyle.

Çatlayan gövdesiyle sanki bir ihtiyardı,

Tekbir sesleri ile yer yerinden oynardı.

Kapalı gözlerimle giderdim eskilere,

Nice hayra kapıydı ve de kal’eydi şerre.

Bir gün şaşırıp kalmış bir balta darbesiyle

Çekiçlerin ardarda muazzam inmesiyle.

Ve artık kapı kapı, göz göz ve oda oda,

Çöküp gitti eski ev çıkartmadan ses seda.

Uyarmayacak artık onu sabah nefesi

Sarsmayacak tavanı hafızların gür sesi

Sofasında bir daha halı dokunmayacak,

Sedeften rahlelerde Kur’an okunmayacak.

Solmayacak yârı bul, artık ey mahzun bülbül,

Toprakla kuçaklaştı güzellik sembolü gül.

Farika Teymur

DÜNKÜ CEVAP

167.772 lira 15 kuruş olur. Atlı aldanmıştır.

Erkek : Vahid - Kız : Vahide - Yemek : Tas kebabı, Lahana Dolması, Salata