TARİH - CÂMİDE NARGİLE

Büyük Türk Mimarı Sinân’ın, Süleymaniye Camisini yaptığı sıralarda, bu meşhur sanat adamını çekemeyenler, kendisini Kanûnî Sultan Süleyman’a: Cami yapılırken kubbenin altında yan gelip nargile fokurdatır, bu ne iştir? diye şikâyet etmişlerdi. Padişah âni olarak câmi inşasını teftişe gitti. Hakikaten Mimar Sinan’ı, nargilesi yanında kubbenin altında bir mindere oturmuş gördü. Çatık bir yüzle Sinan’a:

-Bre bu ne hal Koca Sinan?
Diye sordu. Mimar Sinan sükûnetle:
-Padişahım, dedi. Kerem edip şu nargileyi bir gözden geçirseniz?
Kanûnî, gözünü nargileden tarafa çevirince hayret etti.
Çünkü, nargilenin üstünde tömbeki yoktu, fokurdayan, sadece su idi. Sinan, padişaha dönerek şu sözleri söyledi:

-Şevketlum, bu nargileyi burada sırf fokurtusundan faydalanmak için bulunduruyorum. Bu ses bana, bu câmide okunacak Kur’ân-ı kerim seslerinin, câminin her tarafına yayılması ve her tarafta aynı evsafta işitilmesi için icab eden tedbirleri almama yardım eder.
Büyük sanatkâr, böylece akustik tertibatı alıyordu.

(Türk Dünyası Tarih Dergisi: Nisan/87)