İyi annebaba dendiği zaman, çocukları ile ilgilenen ve onları terbiyeli olarak yetiştiren kişiler akla gelir.
Şunları unutmamalıdır:

Küçük demeyin, terbiye beşikten başlar.
¥ Hata kızarak değil, öğreterek düzeltilir.
¥ Hiçbir zaman onlara yalan söylenmez.
¥ Onlar yalancılıkla asla suçlanmaz.
¥ Çocuğa verilen sözden dönülmez.
¥ Aynı harekete bir iyi, bir kötü denilmez.
¥ Çocuklar hiçbir zaman kötülenmez.
¥ Düşünceler, inandırılarak benimsetilmeli.
¥ Her kötü hareketine, hep göz yumulmaz.
¥ Sırlar onların yanında açıklanmaz.
¥ Onun yanında başkaları çekiştirilmez.
¥ Çok sertlik gibi, çok şefkat de zararlıdır.
¥ Kararlı olmak, çocuğu birçok kötü hareketten önler.
¥ Terbiyeden anne ve baba mesuldür.
Çocukla arkadaş gibi olup, ona değer verilir. Aile içindeki geçimsizlik, çocuğu çok sarsar.