MANZUM MENKIBE - GÜLERYÜZ
| Evvel zaman içinde halim bir adam varmış, |
| Sözleri bal gibiymiş, kendi de bal satarmış. |
| Müşterisi başından eksik olmuyormuş hiç, |
| Çünkü buluyorlarmış onun yanında sevinç. |
| Gönlü temiz içi pâk, dili tatlı şekerden |
| Ondan bal almak için gelirlermiş her yerden. |
| Bunu gören çok ekşi suratlı bir zavallı |
| Demiş: "Ben de satarım onun gibi bu balı. |
| Zengin olur giderim ben de kısa zamanda |
| Marifet mi bal satmak, ne var imiş ki bunda?" |
| Böyle demiş o kaba, somutkan çirkin adam |
| Fakat bir tek kaşık bal satmadan olmuş akşam |
| Günler boyu kimseler uğramamış semtine |
| İflasa gidiyormuş zavallı günden güne. |
| Hanımı demiş ona: "Yüzün turşu satar bak |
| Olacak iş değil bu suratla bal satmak. |
| Aranan şey bal değil, tatlı dil, güler yüzdür |
| Gülen yüzlü kimsenin gecesi de gündüzdür." |
DÜNKÜ CEVAP
Erkek : Harun - Kız : Ümran - Yemek : Etli nohut, Nohutlu Pilav, Hoşaf
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE