EV VE AİLE ÇOCUK EĞİTİMİ

Türkiye’de şu anda menşeinde materyalizm bulunan ideolojilerin temelinde çağdaşlık adı altında, demokrat aile tipi altında çocuğun yetişmesini, cemiyetin her türlü zararlı tesirini körükleyerek yıkmak düşüncesi yatmaktadır. Serbestlikleri yaygınlaştırmak, benimsetmek, böyle davranışların karşısına çıkacak olan aile, örf, âdet, din, kanun gibi otoriteleri yıktırmaktır. Aile eğitiminde olsun, eğitim kurumlarında olsun, fazla serbestlik hiç bir yönden faydalı değildir ve olmamıştır. Bir başka ifadeyle disiplinli olmak ve çocuğun ilerideki hayatını tehlikeye atacak davranışlarına engel olmak eğer zararlı olmuş olsaydı, disiplinli eğitim sistemleri, tarihe geçmiş başarılar elde edemezlerdi. “Disiplinin bizâtihî kendisi hürriyettir” şeklinde bir söz vardır. Disiplin demek, dışarıdan bazı telkinlerle çocuğun kendi kendisini  kontrol etmesini öğretmek demektir.
Bizde ailelerimiz bazan cehâletten, bazan sürekli geçimsizlikten, bazı hallerde de anne ve babanın çalışması sebebiyle, çocuğun başıboş bırakıldığı durumlarda, çocuk, tabiatiyle problemli büyüyecektir.
Serbestlik çocuğu bencil yapar. Böylece, egoist bir tip ortaya çıkar.
Ailede her şeyden önce, büyümekte olan çocuk, anne, baba ve kardeşlerini örnek alacaktır. Anne ve babasını otorite olarak kabul eden ve seven çocuk, toplumda diğer otoritelere de gerekli saygıyı göstermekte güçlük çekmeyecektir. Günümüzde  anne ve babanın  çalıştığı ailelerde çocuklar ebeveyn sevgisini alamamaktadırlar. Bu sevgi o yaşlardaki çocuklar için aynen anne sütü gibidir.
Prof. Dr. Süleyman Bolay (Türkiye Gazetesi)