TARİH YUNAN DOSTLUĞU (!)

İstiklâl Savaşı’nda bir Yunan subayının not defterinden:
“30 Ekim... Ahh!.. Eziyet ede ede müslüman öldürmek bana acaba nasip olacak mı?...Hissediyorum: Kayalardan şelâle gibi Türk kanı aksa düşmanlığım sönmeyecek.”
“19 Kasım... Bir haftada yüz asrın getireceği hazzı aldım. Esir alınmış yedi Türk subayının altısını alınlarından vurup öldürdüm. Kalan birini ayırdım. Bu hayvanı aç susuz bıraktım. Bir kolundan ve bir gözünden mahrum ettim. Nihayet dün ayaklarını testere ile keserken geberdi...Otuzdokuz askeri bataklığa attırdım. Boğulmaları ne kadar eğlenceli... Çamur, nefesleriyle kaynıyor, boğuk boğuk bağırıyorlar...Hain köpekler.”
“8 Aralık...Doktor İstafano çok yaman. Bu zeki doktoru Türkler Tıbbiyede parasız okutmuş. Tarabya’da köşkü var. Ama vatansever. Bu doktorla birlikte çalışıyoruz. Bakkallarda satılan  her şeye dizanteri ve tifo mikropları bulaştırdık. Türkler kıvrana kıvrana ölüyor.
“15 Aralık...3000 Türk askeri ile 120 genç subayı yok etmem istendi. Hepsini alt katında barut depolanmış camiye soktum. Her yer sarsıldı ve ortalığa kol-bacak yağdı... Yabancı muhabirlere, Türklerin Yunanlılara ansızın hücum ettiklerini söyledik. İnandılar...”
Eğer fırsat verilirse, bu Yunan yine o Yunandır...
Gürbüz Azak (Türkiye Gazetesi:10.6.1988)