ŞİİR YAZ GEL­Dİ

Hava bulutlanıp, şimşek çakınca,
Seller çoşup sağı solu yıkınca,
Arkasından güneş doğup yakınca,

Güneş, tabiata haz geldi diye,
Kaşını çatıver yaz geldi diye.

Kırmızı gül tabak tabak açınca,
Etrafına miski anber saçınca,
Kelebekler daldan dala uçunca,

Kelebekler, dala haz geldi diye,
Kederi atıver, yaz geldi diye.

Bât-ı sabah, susup güneş doğunca,
Yaz yağmuru cisil cisil yağınca;
Gökkuşağı, gökkubbeye ağınca,

Yağmur, topraklara haz geldi diye,
Neşeyi katıver yaz geldi diye.

Koyaklarda menekşeler bitince,
Bülbül, gül dalında çoşup ötünce,
Ak kuzular çayırlara yatınca,

Bülbül, gül dalına haz geldi diye. 
Çayıra yatıver yaz geldi diye.

Çiçeklerden nefes nefes alınca,
Bal arısı kovanına dalınca,
Ördek, palazını göle salınca,

Arı Kovanına haz geldi diye,
Ballara batıver yaz geldi diye.
Gön: Abdurrahman Yücel
Kırıkkale