Şİ­İR KAŞKAR­’DA İF­TAR VAK­Tİ

Derler ki güzellikte
Eşsizdir Van şehrimiz,
Buhâra “ilm–i Hadîs”,
Kaşgar “Divân şehrimiz.

Yer sofralarında sessiz bekleyiş...
Kaşgar’dayız. Bir Ramazan vaktidir.
Fergana düzüne çoktan indi gün...
İdgâh camiinde Ezan vaktidir...

Ezan’ın adı var, sedâsı tutsak...
Allahü ekber’in nidası tutsak...
İbadetler mevcut; edâsı tutsak...
Kanımın içime sızan vaktidir.

Sessizlik eritmiş demiri, tuncu...
Bilemiş yürekte mukaddes hıncı...
Yüzlerde görmedim iftar sevinci...
Bu an, ifritimin azan vaktidir.

Ne zamandır güneşlerim küsüfca...
Er doğmuyor Satuk Buğra vasıfça...
Has Hâcipler,yetişmiyor Yusufça...
İrfan tarlamızın hozan vaktidir.

Kutlu ocaklarda yanmıyor odum...
Bacalardan yüce tütmüyor dûdum...
Dil tahtımın şehri şâhı Mahmûd’um!
Türkistan’da Türk’ün hazân vaktidir.
Niyazı Yıldırım Gençosmanoğlu

FIKRA      BERABER DİLENELİM
Dilenci, cimri bir adamın kapısını çaldığını bilmiyordu. Biraz sonra kapıyı açan adamdan ricada bulundu:
- Bir dilim ekmek lütfen.
- Henüz fırından gelmedi.
- Öyleyse biraz un ver.
- Unumuz dün bitti.
- Hiç olmazsa içecek bir bardak suyun da mı yok-
- Sular kesik.
Dilenci adamın kulağına eğilip fısıldadı:
- Haydi beraber dilenelim.

DÜNKÜ CEVAP: A