Şİ­İR VEY­SEL KA­RA­Nİ

Anasından doğdu dünyaya geldi,
Melekler altına kanadın serdi,
Resûlün hırkasın sırtına giydi.

Yemen illerinde Veysel Karânî.
Odur peygamberin sevgili yâri.

Annesinden destur aldı durmadı,
Kâbe yolarından gözün ırmadı,
Geldi peygamberi evde bulmadı.

Yemen illerinde Veysel Karânî.
Odur peygamberin sevgili yâri.

Yastığı taştandı, hırkası posttu,
İnsanı Cennetlik etmektir kastı,
Hakkın sevgilisi Resûlün dostu.

Yemen illerinde Veysel Karânî.
Odur peygamberin sevgili yâri.

Erenler önünde kemer belinde,
Nûrdan beni vardır sağ elinde,
O zât cümle evliyânın dilinde.

Bin deveyi bir akçaya güderdi,
Onun da yarısını sadaka verirdi,
Develeri bile zikir ederdi.

Yemen illerinde Veysel Karânî.
Odur peygamberin sevgili yâri.

Bin deveyi bir akçaya güderdi,
Onun da yarısını sadaka verirdi,
Develeri bile zikir ederdi.

Yemen illerinde Veysel Karânî.
Odur peygamberin sevgili yâri.

Elinde asası hurma dalından,
Onun abası deve tüyünden,
Kolay hatâ çıkmaz anın dilinden,

Yemen illerinde Veysel Karânî.
Odur peygamberin sevgili yâri.

Yanına Ömer ve Ali geldiler,
Araya araya dağda buldular,
“Üveysî sen misin söyle?” dediler.