Dînimizin kıymet verdiği mübârek aylardan ikincisi de Şâ'ban ayıdır. Allahü teâla, Şâ'ban ayını, Resûlullah efendimize mahsus kılmıştır. Hadîsi şerifde buyuruldu ki:

(Şâ'banı şerif, benim kendime mahsus bir aydır. Hak teâlâ hazretleri Arşı a'lanın meleklerine azameti şâniyle buyurur ki: "Ey benim meleklerim, gördünüz mü? Benim kullarım, sevgilimin ayına tâ'zim ve hürmet ediyorlar. İzzim, celâlim hakkı için ben de kullarımı afvü mağfiretime nâil eyledim."

Şâ'banı şerifte oruç tutmanın fazileti ile ilgili hadîsi şerifte buyurulduki:

(Her kim, Şâ'banı şerifte üç gün oruç tutarsa, Hak teâlâ, Cenneti a'lâda ona bir yer hazırlar.)
Şa'bânı şerif, hayırların çoğaldığı, bereketlerin indiği, hatâların terk edildiği, günahların örtüldüğü bir aydır.
Bu ayda Peygamber efendimize çok salevâtı şerife getirmelidir.

Sarhoşun biri, taksiye binmiş ve bir otele götürülmesini istemişti. Şoför, bir ara yolcunun soyunmaya başladığını görüp seslendi:

- Kolay gelsin ama, daha otele gelmedik ki.

Sarhoş şöyle cevap verdi:
- Niye önce söylemedin? Demin ayakkabılarımı çıkarıp, kapının dışına bırakmıştım.