MENKÎBE .............. BİR BARDAK SU

Büyük hanım evliyâlardan Râbia-i Adviyye Hazretleri çok oruç tutardı. Bir defasında, bir hafta hiç yiyecek bulamadı. Sekizinci gece açlığı iyice şiddetlendi. 
Bir ara birisi bir tabak yemek getirdi. Yemeği alıp yere koydu ve mum yakmaya gitti. Döndüğünde, bir kedinin yemeğini döktüğünü gördü. Su bardağı alırken mum söndü. Suyu içmek isterken de bardak düşüp kırıldı. O da, “Yâ Rabbî! Bu zavallı kulunu imtihân ediyorsun, fakat âcizliğimden sabır edemiyorum.” diyerek, bir “Ah!... ” çekti. Bu anda bir ses duyuldu:
“Ey Râbia! İstersen dünya nimetlerini üstüne saçayım. İstersen üzerindeki dert ve belâları kaldırayım.”
Bunu işitince şöyle duâ etti:
“Yâ Rabbî! Beni kendinle meşgul eyle! Senden alıkoyacak işlere, beni bulaştırma!... ”

FIKRA      KAÇLIK OLSUN
ABD’de silah dükkanına biri girip der ki:
- Bir tabanca istiyorum.
- Yedili mi olsun, dokuzlu mu?
Adam “Bir dakika” deyip telefona sarıldı.
- Alo! Banka mı efendim! Şu anda içerde kaç memur bulunuyor. Müşteri kalabalık mı? Yalnız 7 memur 2 müşteri mi var? Az sonra geliyorum efendim!
Daha sonra, silah tüccarına dönüp; der ki:
- Dokuzlu olsun!