HİKÂYE... ... ... .(Dünden Devam)... .GEÇTİ ARTIK (4)

miydi? O ana kadar buraya gireceğimi neden düşünmemiştim? Sessiz feryatlarımı kimse duymuyor ve dostlarım, kalın tahtalarla üzerimi kapatmak için âdeta birbirleriyle yarışıyordu. Tekrar zifiri karanlıkta kalmış ve bütün zerrelerimle duâ etmeye başlamıştım:
“Yarabbi, diyordum. Bir fırsat daha yok mu? Senin istediğin gibi bir kul olayım.”
Daha önce duyduğum ses, aynı şeyleri tekrarlıyarak.
“Geçti artık geçti!” dedi.
Vücudumu örten tahtaların üzerine kürekle atılan toprakların çıkardığı ses, gökgürültüsünü andırıyor ve bütün benliğimi sarıyordu. Son bir gayretle yerimden fırlayarak gözlerimi açtım. Odamdaki  rahat yatağımda yatıyor, fakat korkunç bir kâbus görüyordum. Bitişik dairedeki doktor arkadaşım başucumda duruyor ve:
“Geçti artık, geçti.” diye tekrarlıyordu.
Yattığım yerden yavaşça doğruldum. Terden sırılsıklam olmuş ve sanki 20 kilo birden vermiştim. Dışarda sağnak halinde  yağmur yağıyor ve gök gürültüsünden bütün ev sarsılıyordu.
Çevremdekilerin şaşkın bakışları arasında, kendimi toparlamaya çalışırken:
“Yâ Rabbi! Sana, bütün zerrelerim adedince şükürler olsun diyordum. İyi bir kul olmak için ya bir fırsat daha vermeseydin?”
Cüneyd Suavi (Zafer)