MANZUM MENKIBE............DÜNYANIN HÂLİ

Selçuklu devletinin, padişahı Rükneddin,
Mevlânâ’ya beş kese, altın gönderdi bir gün
O kişi altınları, verdi talebesine,
O da girip huzûra, arz etti kendisine,
Mevlânâ hazretleri, almadı altınları,
Buyurdu: (Şu gördüğün, çamura at onları.)
Talebe (Peki) deyip, hocasının emrine,
Savurdu altınları, o çamurun içine.
Bunu haber alanlar, oraya toplandılar,
Bir altın bulmak için, çamurlara battılar.
Kaybolmuştu altınlar, çamurların içinde,
Birbirine girdiler, dünyalığın peşinde.
Bir altına kavuşmak, hırsı ile herbiri,
Çamurların içinde, pislendi her yerleri.
Mevlânâ hazretleri, dönüp talebesine,
Onları göstererek, öğüt verdi hepsine.
Buyurdu ki: (Bakınız, nasıl ki o adamlar,
Bir altın bulmak için, pisliklere daldılar.
Dünya muhabbeti de, bir kalbe girse eğer
O kalbi işte böyle, kirletir, berbat eder.)