Şİ­İR ............. KİM­SE­SİZ­LER

Bir sabah kahvaltıda çayımı yudumlarken,
Bir çocuk sesi geldi kulağıma aniden.

“Amcacığım sadaka!” Diye yalvarıyordu.
İncecik zârif sesi soğuktan titriyordu.

Ayağında çizmeler, her çizmede bir delik,
Üstündeki elbise sanırsın kırk senelik.

Pantolonu kısacık ceketi ise boldu.
Ben onu seyrederken gözlerim yaşla doldu.

Aşağıya inerek kapıyı araladım.
“Yavrucuğum, gelsene” diye onu çağırdım.

Çam yeşili gözlerden iki damla süzüldü.
Mini mini ağzından şu feryatlar döküldü.

“Bugüne kadar bana kimse yavrum demedi.
Kucağını açarak kimse gülümsemedi.

Üç günden beri açım, bir yiyecek yemedim.
Fakat gidip kimseden bir şey de istemedim.

Ne annem var, ne babam, amcam sizlere ömür,
Geçenlerde kaybettik, tam otuzdokuz gündür.

Amcam da ölünce ben şu sokaklarda kaldım.”
“Üzülme yavrum dedim, seni yanıma aldım.

Unutma ben de senin gibi bir kimsesizim.
Senin gibi bir kardeş arayan kardeşsizim.”

O anda kardeş olduk artık sarmaş dolaştık.
Sanki bir anlık değil, kırk yıllık arkadaştık.
Mahmut Öztürk

BUGÜN    DÜNYA KIBLE GÜNÜ
Kıble tayininde yapılan hataları gidermek için, 28 Mayıs ve 16 Temmuz tarihleri, Dünya Kıble Günü olarak kutlanmaktadır.
Yılda iki defâ: 28 Mayıs Türkiye saati ile 11.18 (İleri saatle:12.18) de ve 16 Temmuz saat: 11.27 (İleri saatle: 12.27) de güneş, tam Kâbe üzerinde bulunur. Bu iki vakitte, Dünyanın herhangi bir yerinde güneşe doğru yönelen kimse, aynı zamanda Kâbe-i şerîf’e (Kıbleye) dönmüş olur. Böylece; bir yerin kıble yönü kolayca tayin edilebilir.
Takvimimizdeki Kıble saati de bu durumu göstermektedir.

Dünkü Cevap: 2=3=4