MANZUM MENKİBE BÜYÜKLERİN HÂLİ

Bâyezîd-i Bistâmî bir sabah namaz vakti,
Bayram namazı için, evinden çıkmış idi.

En temiz ve en yeni, elbise giyinmişti.
Üstüne de en güzel, kokular sürünmüştü.

Az sonra geçer iken, bir hânenin önünden,
Döküldü bir kova kül, başının üzerinden.

Külü döken o kadın, aşağı bakmamıştı,
Bâyezîd hazretleri, toz içinde kalmıştı.

Yanında bulunanlar, buna çok üzüldüler,
(Bu kadın, bu sebepten, helâk olur.) dediler.

Lâkin o, üzülmedi, râzı oldu belâya.
El kaldırıp rabbine, başladı yalvarmaya:

(Yâ Rabbî, bu günahkâr, ateşe lâyık iken,
Sönmüş kül döktürürsün, buna rağmen, ona sen,

Yâ Rabbî, sen ne kadar, merhamet sâhibisin,
Kızgın ateş yerine, soğuk kül gönderirsin.)